KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/5953 E., 2015/22484 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
: Adana 7. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 26/12/2014
NUMARASI : 2014/631-2014/1032
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kişisel ilişki, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.11.2015 günü temyiz eden Ç.. G.. vekili Av. E.B.A. geldi. Karşı taraf davalı B.G. ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün gerekçesinde tarafların davalı erkek tarafından daha önce açılan ve ret edilerek kesinleşen 1. Aile mahkemesinin 2013/42 esas sayılı boşanma davasından sonra bir araya geldikleri ve altı ay kadar bir arada yaşadıklarına yönelik olarak mahkemenin tespiti maddi gerçeğe uygun bulunmasa da, maddi hataya dayalı bulunan bu tespitin sonuca etkisinin bulunmadığının, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere;
bağımsız konut temin etmeyen, eşini kendi ailesi ile birlikte yaşamaya zorlayan, istemediğini belirterek alın kızınızı götürün diyerek fiili ayrılığa neden olan davalı erkeğin boşanmaya neden olan hadiselerde tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Velayeti davacı kadına verilen müşterek çocuk C.E. 2007 doğumlu olup eğitim çağındadır. Davalı baba ile C.E arasında, her yıl sömestr tatilinde de kişisel ilişki tesisi gerekirken bu yönde düzenleme yapılmaması doğru görülmemiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/5953, K. 2015/22484, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama