Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6349 K.2015/20862

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı erkek mahkeme huzurundan ayrılmadan önce eşini aldattığını beyan etmiş, davalı-davacı kadında erkeğin bu beyanı üzerine tanıklarını dinletmekten vazgeçmiş, mahkemece davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 184. maddesi gereğince "tarafların her türlü ikrarı hakimi bağlamayacağı gibi, boşanma ve ayrılık davasının dayandığı oluguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe bunlar ispatlanmış sayılmaz." Davalı-davacı kadın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olayları ispat edememiştir. Hal böyleyken davanın reddi yerine kabulü bozmayı gerektirmiştir.