KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/7212 E., 2015/23900 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2015
- Mahkemesi
- ...Aile Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2015 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-davalı ... gelmedi. Davacı-davalı ... adına çıkarılan davetiyenin tanımadığından iade edildiği görüldü. Davalı-davacı vekili Av. ... 14.12.2015 tarihli dilekçesiyle mürafa talebinden vazgeçmesi sebebiyle temyiz incelemesinin evrak üzerinden yapılmasına karar verildi. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece tarafların belirlenen kusurlu davranışları sayılarak, eşit oranda kusurlu kabul edilmek suretiyle iki tarafın açtığı davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında, davacı-karşı davalı erkeğin, en son olayda eşine şiddet uygulayıp, gece vakti evden kovduğu hususları da gerçekleşmiştir.
Hal böyle olunca boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek daha ziyade kusurludur. Davalı-karşı davacı kadın boşanmaya neden olan olaylarda eşit veya ağır oranda kusurlu olmadığına göre, onun yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu isteklerin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/7212, K. 2015/23900, 14 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama