Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7252 K.2015/24313

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve velayet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya sebep olan olaylarda; davalı-davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, eşine hakaret ettiği; davacı-davalı erkeğin ise babasının evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı -davacı kadın ağır kusurlu olup, davacı-davalı erkek yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu halde yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.