Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7344 K.2015/22260

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk talebinin reddi, maddi-manevi tazminat taleplerinin reddi, karşı dava yönünden erkeğe verilen vekalet ücreti, ziynetlere ilişkin verilen karar ve ziynetlere yönelik lehine hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının çalıştığı işten işveren tarafından çıkarıldığı, kendi rızası ile işten ayrılmadığı anlaşılmaktadır. Kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde sürekli ve yeterli bir geliri ya da herhangi bir malvarlığı bulunmamaktadır. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü ile uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken talebin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı erkeğin karşı davasında başvuru harcı yatırılmamıştır. O halde davalı-davacı erkek tarafından açılan usulüne uygun karşı dava bulunmadığı gözetilmeden karşı dava varmış gibi boşanma hükmü kurulması ve davalı-karşı davacı erkek lehine vekalet ücreti verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.