Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7971 K.2015/22095

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminatın miktarı ve tedbir nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise boşanma davası ve ferileri ile mal rejiminin tasfiyesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı erkek 20.05.2013 tarihinde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK.md.166/1) dayalı olarak boşanma davası açmıştır. Yapılan yargılama sonucunda davacı-davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilerek davasının kabulüne karar verilmiştir. Davalı-davacı kadının harcı verilerek süresinde açılmış karşı boşanma davası olmadığı halde mahkemece, varmış gibi kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HMK m. 33). Davalı-davacı, karşı dava dilekçesinde belirttiği aile konutu olduğunu iddia ettiği taşınmazın ½ payını talep etmiştir. Nispi harcını yatırmıştır. Bu talep mal rejiminin tasfiyesine ilişkindir. Davalı-davacı kadının mal rejiminin tasfiyesi hakkında boşanma hükmünün kesinleşmesi halinde görülebilir hale geleceği de gözetilerek, bu davadan tefrikine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yasal dayanağı görülmemekle reddine dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.