Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/804 K.2015/1619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın eş, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.10.2013 gün, 2013/295-2164 karar sayılı ilamı ile Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine vasi atanmıştır. ....'dan, açılan bu dava için Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi gereğince, vesayet makamından husumete izin kararı istenilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın eş yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.