Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/830 K.2015/15296

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve alacak talebi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise ziynet alacağı, manevi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin maddi tazminat talebinin 8065 TL.'lik kısmı Türk Medeni Kanununun 174/1. kapsamında olmayıp nispi harca tabidir. Başvuru harcı bu talebi de kapsar. Mahkemece Harçlar Kanununun 30-32. maddesi gereğince bu talep yönünden harcı tamamlaması için süre verilmesi harç tamamlandığı takdirde deliller değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bu talep hakkında hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde ziynet alacağı talebinde bulunmuş ancak buna ilişkin harç yatırmamıştır. Mahkemece ziynet alacağı yönünden davalı-karşı davacıya harcı tamamlaması için süre verilmesi ( Harçlar Kanunu md.30-32) ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.