Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/884 K.2015/15116

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davacı tarafından daha önce açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, ziynet eşyalarına ilişkin talebinin reddi yönünden, davalı tarafından ise kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yararına hükmedilen 300 TL nafakanın kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası ve yine davacı kadın yararına hükmolun tazminatlardan birinin manevi tazminat olduğunun anlaşılmasına göre davalının tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı, ziynetler hakkındaki iddiasıyla ilgili olarak "yemin” deliline de dayanmıştır. Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir (HMK md. 227/1). O halde, davacıya ziynetlerle ilgili iddiası yönünden diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, teklif edilmesi halinde ve karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, yemin teklif edilen tarafın usulünce yemine davet edilmesi (HMK md. 228) ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.