Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9430 K.2015/24315

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının eşine beddua ettiği, sık sık evi terkettiği, eşinin ailesine karşı mesafeli davrandığı, buna karşılık davalı erkeğin de eşine fiziksel şiddet uyguladığı, eşyalara zarar verdiği, agresif davrandığı, eşinin ailesine karşı nezaketsiz tavırlar sergilediği, DNA testi yaptıracağından bahisle kadını iffetsizlikle itham ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek, davacı kadına göre daha fazla kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.