Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/993 K.2015/15324

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafınndan; kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, erkeğin kabul edilen manevi tazminat isteği ile kendisinin reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kadının eşine "zaten senin gözün kör, ben zaten başkasını seviyorum" dediği ve müşterek haneyi terkettiği belirtilerek boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Mahkemenin davalı kadına kusur olarak yüklediği bu hadiselere ilişkin tanık beyanları başkalarından duyuma dayalı olup, görgüye dayalı olmayan tanıkların bu beyanları hükme esas alınamaz. O halde boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının da kusuru kanıtlanamamıştır. Durum böyleyken, davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ile bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı erkek yararına manevi tazminata (TMK.md.174/2) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.