Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10277 K.2018/1584

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından yoksulluk nafakasının reddi, maddi ve manevi tazminatın miktarına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-karşı davacı kadının asgari ücret seviyesinde gelirinin bulunduğu anlaşılmakta ise de mevcut gelirinin onu yoksulluğa düşmekten kurtarmaya yeterli olmadığı gözetilerek davacı-karşı davalı erkeğin mal varlığı ve mali gücü de dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK m. 175) taktiri gerekirken isteğin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.