Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10611 K.2018/1468

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kabul edilen boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen kadını darp ettiği, ev eşyalarına zarar verdiği, "benden Hilal'e koca, ...'e de baba olmaz" diyerek evi terk ettiği vakıalarına davacı kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıaların davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre, davalı erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen ve gerçekleşen boşanmayı gerektiren kusurlu davranışlar davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte değildir. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) isteğinin reddi gerekirken, kabulü doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.