Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10632 K.2018/1622

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece ortak çocuk ile babası arasında kişisel ilişki kurulurken; her ne kadar davacı vekili kişisel ilişkinin düzenlenmesinde ortak çocuğun yatılı olarak babası olan davalıya verilmemesi gerektiğini talep etmiş ise de; çocuğun babası tarafından herhangi bir şekilde duygusal ve fiziki istismara maruz bırakılmadığı, davalının müşterek çocuğuna kötü davrandığına ilişkin dosyada hiçbir delilin bulunmadığı,

çocukla babası arasındaki ilişkinin zayıflaması halinde en büyük zararı dava tarihi itibariyle yaklaşık üç yaşında olan küçüğün göreceği dikkate alınarak davalı ile çocuk arasında kişisel ilişkinin yatılı olarak düzenlenmesine karar verilmiş ise de; dosyanın incelenmesinde erkeğin cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı, eğitim ve sağlık durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir.

Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken infazda zorluk oluşturacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi doğru değildir. Mahkemece davalı babanın halen cezaevinde olup olmadığı ceza evinde ise, cezaevinin görüş günleri ile cezaevinde çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulması için bir ortamın sağlanıp sağlanamayacağı hususları araştırılarak, baba ile çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkinin buna göre düzenlenmesi gerekirken, herhangi bir araştırma yapılmadan ve infazda sorunlara yol açacak şekilde düzenlenen kişisel ilişki doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.