Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11660 K.2018/2755

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı, tedbir nafakasının başlangıç tarihi yönünden, davalı erkek tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gider avansının harcanmayan kısmının talep halinde her zaman iade edilebileceğinin tabi bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. O halde davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174 /1-2) hükmedilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Velayeti anneye verilen tarafların ortak çocuğu ...'nin Nisan 2013 tarihinden itibaren davacı annenin yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ortak çocuk için anne yanında fiilen kaldığı tarihten kararın kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası (TMK m.169) tayin edilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.