KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/11721 E., 2018/2388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, nafakalara ilişkin artırım talebi, nafakaların ve tazminatların miktarı, vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise karşı boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itarazları yersizdir.
2- Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden her yıl enflasyon oranında artırım talebi ile ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
4- Dava ve karşı dava birbirinden bağımsız, ayrı davalardır. Erkeğin karşı boşanma davası reddedilmiş, kadının davası ise kabul edilmiştir. Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı-karşı davalı kadın yararına kendi davası ve reddedilen erkeğin davası için ayrı ayrı maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken bu yön nazara alınmadan tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/11721, K. 2018/2388, 22 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama