Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11723 K.2017/11159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından her iki dava ve ferileri ile yargılama giderleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise manevi tazminat miktarı ve kadın yararına hükmolunan nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17/10/2017 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı gibi davalı-karşı davacı erkeğin birleşen boşanma davasına da süresinde cevap vermediği, bu suretle tanık deliline başvurma hakkının düştüğü, davasını ispata yarar başkaca delilde sunamadığı ve ayrıca davacı-karşı davalı kadına yüklenen sadakat yükümlüğüne aykırı davrandığına ilişkin kusurun mevcut delil durumuna göre güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığı, ne var ki boşanmaya neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu,

bu haliyle de mahkemenin kadını tam kusurlu bularak yalnızca erkeğin davasını kabulünün sonuç olarak doğru olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m. 141/1).

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde maddi ile manevi tazminatlar yönünden bir beyanda bulunmamış, dilekçeler teatisi aşaması bittikten sonra 19.06.2014 havale tarihli dilekçesiyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı-karşı davacı tarafın ise bu talebe açık muvafakati olmamıştır. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı-karşı davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de

bulunmamaktadır. O halde, davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK. m. 174/1-2) talepleri hakkında “'Karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde kadının maddi ve manevi tazminat taleplerini de kapsayacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m. 175).

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, yukarıda 1. bentte de açıklandığı ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-karşı davalı kadın boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurludur. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen ya da eşine nazaran daha ziyade kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmolunamaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı kadın yararına yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı dikkate alınmadan, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.