Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/12926 K.2018/3277

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi, ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının evden ayrıldığı ve birlikte yaşamaktan kaçındığı, davalı erkeğin ise eşine sürekli küfür ettiği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. O halde davacı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Tanıklar tarafından davacı kadının annesinin ölümünden sonra ev kiraladığı ve annesinden kalan parayı kiraya harcadığı belirtilmiştir. Davacı kadının mahkemece gelir elde edip etmediği, gelir elde ediyorsa bu gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığı yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacı kadın dilekçesinde boşanmanın yanı sıra cins, nevi ve miktarını açıkladığı ziynet eşyalarının da davalı erkek tarafından ev alınırken alındığını beyan ederek ziynetlerin aynen, olmadığı takdirde bedeline hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı erkek cevap dilekçesinde ziynetlerin zaman içinde harcandığını belirtmiş olup, bu ziynetlerin iade edilmemek üzere kadından alındığı ispatlanamamıştır. Davacı kadın tanığı da ziynetlerin ev alınırken harcandığına belirtmiştir. Açıklanan sebeple davacı kadının talep ettiği ve bilirkişi tarafından belirlenen ziynet eşyası davasının kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.