Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/13874 K.2016/12510

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme tarafından davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen hakaret eylemi dışında kalan diğer kusurlu davranışlara yönelik tanık beyanlarının somut ve görgüye dayalı olmadığının ve davacı-karşı davalı tarafından da bu iddialarını ispata yarar başkaca bir delil de dosyaya ibraz edilemediğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kolluk marifetiyle düzenlettirilen sosyal ve ekonomik araştırma tutanağına göre, davacı-karşı davalı kadının çalışmadığı ve gelirinin olmadığı tutanağa bağlanmış ise de: davacı-karşı davalı, 18/02/2014 tarihli celsede bir süpermarkette çalıştığını, ortalama 1200 TL maaş aldığını beyan etmiş, 10/07/2014 tarihli celse de davalı erkeğin çalıştığı yerin müdürünü tehdit etmesi nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığı iddiasında bulunmuştur.

Şu hale göre; davacı-karşı davalı kadının bir işte çalışıp çalışmadığı hususunda dosya kapsamına göre çelişki mevcuttur.

Bu bağlamda mahkemece, kadının sürekli ve düzenli bir gelirinin olup olmadığı yönünden ya da davacı-karşı davalı kadın yargılama aşamasında çalışıyorken işten ayrıldı ise işten kendi iradesiyle mi yoksa başka sebeple mi ayrıldığı hususunda bir araştırma yapılmayarak mevcut çelişki giderilmeksizin, eksik incelemeyle davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.