Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14200 K.2018/3774

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve ziynet alacağının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği buna karşılık davacı-karşı davalı erkeğin de bağımsız konut temin etmediği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşinin bakire çıkmadığı yönünde söylemlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, eşit kusurlu olarak kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. paragrafta gösterilen sebeplerle boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-davalı erkek ağır kusurlu olup, gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın yararına TMK m.174/2 koşulları oluşmuştur. O halde tarafların ekonomik ve sosyal durumları gerçekleşen kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi gözetilerek kadın yararına manevi tazminat takdir edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.