Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14775 K.2018/3945

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma davasını şiddetli geçimsizlik hukuki sebebine dayandırmış, ancak herhangi bir vakıa ileri sürmemiştir.

Davalının, davacı kadın tarafından süresinde dayanılmayan hakaret vakıasının kusur olarak yüklenmesine yönelik açık rızası bulunmadığı gibi davacı kadın tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de (HMK m. 176) mevcut olmadığından, süresinde dayanılmayan hakaret vakıasının tanık beyanlarında geçtiğinden bahisle davalı erkeğe kusur yüklenemez (HMK m. 25). Davacı kadın davasını ispat edememiştir.

Bu haliyle kadının davasının reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.