Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/15635 K.2018/6052

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kişisel ilişki ve ek kararın kaldırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek her iki tarafın karşılıklı boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de mahkemece davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilen bir tanıdığına sık sık gitmesi nedeniyle birlik görevlerini ihmal etmesi" vakıası davalı-karşı davacı erkek tarafından ispatlanamamıştır. İspatlanamayan vakıası davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilemez.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Gerçekleşen bu kusurlu davranış aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gibi boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatlerinin de zedelendiğinden kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur.

Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.