Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1614 K.2017/7100

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, erkeğin boşanma davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadın, davacı-karşı davalı erkeğe nazaran daha fazla kusurlu kabul edilerek karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında erkeğin annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı ve yatağını ayırdığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur.

Bu sebeple davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu itibariyle doğru olduğundan, kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükmün tarafların kusurlarına ilişkin gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına (HUMK m.438/son) karar verilmesi gerekmiş, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.