Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16376 K.2018/5646

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı ile erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülmekte olan boşanma davasında, davacı-karşı davalı ve vekilinin hazır bulunduğu 24.02.2016 tarihli tahkikat duruşmasında mahkemece hazır bulunmayan davalı-karşı davacı tarafın mazeretinin kabulü ile, tanıklar yönünden yazılan talimat cevaplarının dönüşünün beklenmesine, taraf vekillerine tanık beyanlarına ve davanın esasına karşı beyanda bulunmak üzere gelecek celseye kadar süre verilmesine karar verilerek duruşma 13.04.2016 tarihine ertelenmiş, mahkemece ertelenen bu tarihli duruşmada, hazır bulunmayan davacı-karşı davalı kadın vekilinin mazereti, dayanaksız olduğu ve karşı tarafça da kabul edilmediği gerekçesiyle reddedilerek, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü verilmeden, davacı-karşı davalı tarafın yokluğunda davanın esası hakkında hüküm kurulmuştur.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar).

Mahkeme, son celse hazır bulunmayan davacı-karşı davalı kadın vekilinin mazeretini reddederek aynı celse sözlü yargılamaya geçmiş ise de, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü vermeden ve davacı-karşı davalı tarafa tebligat yapmadan, tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan karar vermiştir. Hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermesi gerekmiştir.