Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/16885 K.2018/6893

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarları, nafakaların miktarları, 162 ve 163'ün reddi yönünden kusurun düzeltilerek onanması ile vekalet ücretleri yönünden; davacı- karşı davalı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafakalar, mahkemece hükmolunan tazminatlar, velayetler ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 29.05.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı- karşı davacı ... ile vekilleri Av. ... ve Av... ile karşı taraf temyiz eden davacı- karşı davalı ... vekili Av... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı- karşı davalı kadının tüm, davalı- karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; Yapılan yargılama ve toplanan delilerden, mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışlar yanında, ayrıca davacı- karşı davalı kadının eşini bıçakla yaraladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit derecede kusurludurlar. Eşit kusurlu olan eşler yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmamıştır. O halde davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Mahkemece, 2003 doğumlu ...ve 2007 doğumlu ...nun velayetleri davacı-karşı davalı anneye bırakılmıştır.

Tüm dosya kapsamından, yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu nedenle ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin hakim tarafından kendilerinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih e. 2011/2-884-k. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085- K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde

yeniden psikolog, ... ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuklarının menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.