Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/17517 K.2018/6350

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava açmakta olduğu gibi, kanun yoluna başvurmada da hukuki yarar (HMK m. 114/1-h) bulunmalıdır. Davacı erkek tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak boşanma davası ikame edilmiş, davalı kadın tarafından ise süresinde sunulan cevap dilekçesi ve yargılamanın ilerleyen aşamalarındaki değişmeyen beyanıyla davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece "davanın TMK'nun 166/son maddesi kapsamında ele alınması gerektiği, TMK'nun 166/son maddesine göre boşanmaya karar verilebilmesi için özellikle her ne sebeple açılmış olursa olsun açılmış ve reddedilmiş bir davanın olması gerektiği, reddedilen kararın kesinleşmesinden itibaren 3 yıl geçmesi ve bu 3 yıl içinde ortak hayatın yeniden tesis edilememesi gerektiği, eldeki davada ise gerçekleşen olaylar karşısında davacı erkek tarafından ...

2. Aile Mahkemesinin 2010/322 Esas ve 2011/592 sayılı kararı ile TMK 166/1-2 hukuksal nedenine dayalı olarak boşanma davası açıldığı, davanın 12.07.2011 tarihinde ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği bu kararın 03.12.2012 tarihinde kesinleştiği, temyize konu davanın ise 08.06.2015 tarihinde açıldığı dolayısıyla davanın açılış tarihinde kanunda bahsedilen 3 yıllık kanuni sürenin dolmamış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından boşanmanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır” gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararının gerekçe kısmında, açıkça davanın Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi uyarınca ele alındığı ve boşanmaya karar verilebilmesi için anılan kanun hükmü uyarınca reddedilen ve kesinleşen karardan itibaren 3 yıllık sürenin dolmadığı, bu nedenle davanın şartları oluşmadığından davanın reddi gerektiğinin belirtilmesi sebebiyle, davalı kadın

vekilinin boşanma davasının reddine dair verilen kararı temyizinde hukuki yararının bulunmadığı, bu yüzden boşanma yönünden yapılan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereğince temyiz isteminin kötü niyetle yapıldığı anlaşılırsa, Yargıtayca aynı Kanunun 422. madde hükümleri uygulanır. HUMK 422. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesi gereğince, kötüniyetle temyize vekil sebebiyet vermiş ise idari para cezası vekil hakkında uygulanır.

Davalı vekili tarafından baştan beri davanın reddi savunulmuş olup, mahkemece davalı vekilinin talebine uygun olarak davanın reddine karar verilmiş ve gerekçede de TMK'nun 166/son maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşmediğinden ret kararı verildiğinin açık bir biçimde belirtilmiş bulunmasına rağmen, hükmün, " Boşanmanın reddi kararının temyiz edilmesinde hukuki yarar bulunmadığı gibi temyiz talebinin de boşanmanın reddine ilişkin hükmün kesinleştirilmesini geciktirmeye yönelik kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından,

HUMK m. 434. yollamasıyla aynı Kanunun 422. maddesi uyarınca, kararı temyiz eden davalı vekilinin takdiren 2.000.00 TL idari para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının infazının mahalli mahkemesince yerine getirilmesine karar vermek gerekmiştir.