Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/17837 K.2018/5875

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak çocuk ...2004 doğumlu olup idrak çağındadır. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocukların üstün yararıdır.

Buna göre 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, taraflar ve ortak çocuk ile görüşülerek tarafların yaşadığı ortamlarda da inceleme yapılmak suretiyle rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel durumlarının bulunup bulunmadığının araştırılması,

idrak çağında olduğu anlaşılan ortak çocuğun bizzat hakim tarafından veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve diğer deliller de gözönüne alınarak ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının menfaatine olacağının tespit edilmesi ve velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesiyle, diğer talepleri yanında kendisine ait ziynet eşyalarının davalı erkeğin isteği üzerine bozdurulduğunu bildirip, bunların bedeli olan 30.000 TL'nin maddi tazminat olarak kendisine ödenmesini istemiştir. Bu istek ziynet alacağına ilişkin olup, TMK 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminat niteliğinde değildir. Başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm bağımsız talepleri kapsar. Ziynet alacağı talebi nispi harca tabidir.

Davacı kadın dava dilekçesinde ziynet eşyalarının cins, nitelik ve sayısını açıklamamış; nispi harca tabi bu talebin nispi peşin harcı da tamamlatılmamıştır. Harca tabi davalarda gerekli harç tamamlanmadan izleyen yargılama işlemleri yapılamaz.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi çerçevesinde davacıdan ziynet alacağı talebini açıklamasının istenilmesi, açıklandığında Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri uyarınca bu talebi ile ilgili olarak nispi peşin harcın tamamlanması için süre verilmesi, tamamlanması halinde, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde kadın yararına talep olmadığı halde TMK m.174/1 kapsamında maddi tazminata hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.