Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18348 K.2018/6136

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden; davalı kadın tarafından maddi hata ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m.186/1), geçimine (TMK m.185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, davalının cevap dilekçesi tarihinden geçerli olacak şekilde tedbir nafakasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m.26). Davalı kadının harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun olarak açılmış karşılık ya da birleşen bir boşanma davası bulunmadığı halde, "davalının boşanmaya ilişkin talebinin kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine" yönelik hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.