Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18787 K.2018/6482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkek tarafından açılıp ispat edilemediği gerekçesiyle reddedilen ve 13.09.2011 tarihinde kesinleşen boşanma davasından sonra tarafların bir daha bir araya gelmedikleri, erkeğin ilk boşanma davasını açarak boşanma nedeni yarattığı ve bu nedenle boşanmayı sağladığı için kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı- davacı kadın tarafından açılan ...

Asliye(Aile) Mahkemesi nin 2011/70 esas sayılı tedbir nafakası dosyasında da erkeğin ortak konuttan ayrıldığı ve birlikte yaşamı tesis etmek için bir girişimi olmadığı gerekçesiyle kusurlu bulunarak kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Bu durumda kadın ayrı yaşamakta haklılığını ispatlamış ve fiili ayrılık döneminde de kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir bir davranışın varlığı erkek tarafından kanıtlanamamıştır.

O halde boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamıştır.

3-Davalı-davacının, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminat talebi bulunmadığı halde, aleyhinde "kesin hüküm" oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı-davacı, boşanma davasıyla birlikte düğünde takılan ziynetlerin eşi tarafından bozdurularak araba alındığı, arabanın da satıldığı ve ziynetlerin kendisine iade edilmediği gerekçesiyle davacı-davalıdan 50.000-TL maddi tazminat talep etmiştir. Davalı- davacı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir (HMK m.110).

Ne var ki, boşanmanın eki niteliğinde olmayan bu bağımsız talepler için nispi karar ve ilam harcının peşin kısmının yatırılmış olması gerekir. Noksan harç tamamlanmadan, bağımsız nitelikteki bu taleplerin esası incelenemez ve esasıyla ilgili karar verilemez.

O halde ziynetler karşılığı talep edilen ve davalı- davacının boşanmanın fer'isi niteliğinde olmayan yukarıdaki maddi tazminat talebi üzerinden hesaplanacak nispi peşin harç noksanlığının tamamlanması için davalı- davacıya süre tanınması neticesine göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.