Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/18812 K.2018/6792

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen erkeğin kusurlu davranışları ile kadın tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen kadının kusurlu davranışlarının yanında, kadının ayrıca, " erkeği sevmediğini, istemediğini söylediği, erkeğe karşı soğuk ve ilgisiz davrandığı " anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı -karşı davalı kadının, davalı -karşı davacı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gereklidir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamıştır.

2- Yukarıda 1. bentte de açıklandığı_üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı kadın, erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olup, kadın yararına somut olayda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilecek yerde hatalı kusur belirlemesi sonucunda yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; yoksulluk nafakasına boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren hükmedilebileceği halde; dava tarihinden itibaren hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.