Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19610 K.2018/8353

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve maddi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkeğin terke dayalı davasının kabulü, nafakaların ve maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, taraflar ... İli .... İlçesi ... mahallesinde birlikte otururken davalı-karşı davacı kadının müşterek haneden ayrılarak baba evine gittiği davacı-karşı davalı erkeğin de müşterek haneden ayrılarak ... İli .... İlçesi ... mahallesindeki ailesine ait eve döndüğü ve davalı-karşı davacı kadını bu eve davet ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı-karşı davacı kadın, tarafların birlikte seçtikleri (TMK. m 186) veya Türk Medeni Kanununun 188. maddesindeki şartların oluşması sebebiyle eşlerden biri tarafından seçilen ya da hakim tarafından belirlenen (TMK m.195) bağımsız bir eve davet edilmemiştir. Şu hale göre, davalı-karşı davacı kadın ihtara uymamakta haklıdır. Erkeğin terke dayalı davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki kadının davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiş, erkeğin boşanma davasındaki boşanma talebinin esası bu sebeple konusuz kalmıştır. Bu durumda davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının konusu kalmadığından, boşanma talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar vermek ve yargılama

giderleri ile vekalet ücretini, dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumları dikkate alınarak, tayin ve takdir etmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere erkeğin, kadının kabul edilen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen nafaka davasında ileri sürülen olaylarda kusurlu olduğu, dolayısıyla erkeğin hamile eşinin baba evine bırakıp arayıp sormadığı ve erkeğin bu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmuştur.

O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m.4 TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.