Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19800 K.2018/7462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davacı erkeğin kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davalı kadın, dava dilekçesinin tebliğinden, itibaren yasal süre içerisinde cevap dilekçesi ibraz etmemiştir. Süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş olan davalı kadın, davacı erkeğin dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkâr etmiş sayılır. Davalı kadının yasal süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde yer alan vakıalar davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinden boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadın tam kusurludur. Bu husus gözetilmeden davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kadının süresinden sonra talep ettiği maddi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası istekleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken esasa dair hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.