Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19934 K.2018/7386

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması da gerekir (TMK m. 174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmedilemez.

Tarafların erkeğin emekliliğine kısa bir süre kalmışken evlendikleri, evlenmeden önce erkek emekli olduktan sonra Konya veya Sarayönü'nde oturma konusunda anlaştıkları, erkeğin emekliliğinden sonra kadının...'den ayrılmak istemediği, uyuşmazlığın buradan kaynaklandığı, bu nedenle kadının kusurlu olduğu, erkeğin kusurunun bulunmadığı yapılan yargılama ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Davalı kadının boşanmaya neden olan kusuru, davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Öyleyse davacı erkeğin manevi tazminat talebinin reddi gerekir. Bu husus nazara alınmadan davacı erkek yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.