Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/19937 K.2018/8490

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, tarafların eşit kusurlu bulundukları belirtilerek boşanmalarına hükmedilmiştir. Davacı-karşı davalı kadının sadakatsiz davranışlarından sonra evlilik birliğinin uzun süre daha devam ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece kadına kusur olarak yüklenen ve geçimsizlik nedeni sayılan sadakatsizlik eyleminin davalı-karşı davacı erkek tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir.

Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan bu eylem kadına kusur olarak yüklenemez. Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı-davalı kadının birden fazla erkekle çok sayıda telefon görüşmesi yaparak güven sarcısı davranışlarda bulunduğu; davalı-davacı erkeğin ise eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, devamlı hakaret ettiği, eşini sürekli olarak tehdit ettiği ve ensest ilişkiye girmekle suçladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu bulunduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı.üzere davalı-davacı erkek boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Boşanma sonucu kadın eşinin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Gerçekleşen kusurun ağırlığı tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile, hakkaniyet kuralları gözetilerek davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Ortak çocuk ... 2003 doğumlu olup idrak çağındadır. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocukların üstün yararıdır.

Buna göre 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, (pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, taraflar ve ortak çocuk ile görüşülerek tarafların yaşadığı ortamlarda da inceleme yapılmak suretiyle rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel durumlarının bulunup bulunmadığının araştırılması,

idrak çağında olduğu anlaşılan ortak çocuğun bizzat hakim tarafından veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkmdaki tercihinin! kendisinden sorulması ve diğer deliller de gözönüne alınarak ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının menfaatine olacağının tespit edilmesi ve velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olmup, bozmayı gerektirmiştir.