Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2011 K.2017/8170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından 01.12.2015 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece davalı kadının temyizinin reddine ilişkin verilen 01.12.2015 tarihli ek kararın incelenmesinde;

Mahkemece gerekçeli kararın davalı tarafından süresinde temyiz edilmediği gerekçesi ile temyiz talebinin ek karar ile reddedildiği anlaşılmıştır. Davalıya gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalıya çıkarılan tebliğ belgesi incelendiğinde tebligatın bizzat davalıya yapılmadığı, aynı adreste muhatapla birlikte sakin ablası ...'a yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligatı teslim alanın davalı ile aynı konutta oturduğuna ilişkin tebliğ memurunca yazılmış bir şerh bulunmamaktadır. Yapılan tebligat bu sebeple geçersizdir. Bu nedenle davalı kadının temyizinin reddine ilişkin 01.12.2015 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadına mahkemece kusur olarak yüklenen tehdit vakıasının kanıtlanamadığı, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.