Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20134 K.2018/7925

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Mahkemece erkeğe yüklenen fiziksel şiddet vakasına kadın tarafından dayanılmadığı, dayanılmayan vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği fakat mahkemece erkeğe yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre de boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı erkekten kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar, davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar davacı-davalı kadın yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davacı-davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.