Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20369 K.2018/7637

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 3. bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur. Mahkemece gerekçeli kararında, boşanma davasına sebep olan olaylarda davalı erkeğin kusurlu olduğu belirtilmiş, ancak bu kusurlu davranışların neler olduğu, hangi vakıaların kusur olarak kabul edildiği Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklanmamıştır.

Yine davacı kadının ziynet alacağı davasının neden kabul edildiğine davacı kadının ziynete ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu şekilde boşanma ve ziynet alacağı davası yönünden gerekçesiz karar oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.