Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20463 K.2018/7579

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kısa kararda "davalı-karşı davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 40.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın, davacı karşı davalıdan alınarak, davalı karşı davacıya ödenmesine" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmının 4. bendinde kısa karardaki ile aynı şekilde davalı-karşı davacı lehine 40.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiş ve tekrar 5.bentte davalı-karşı davacı lehine 80.000-TL maddi ve 40.000-TL manevi tazminata hükmedilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.