Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/20748 K.2018/8084

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar, kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönnüden, davalı kadın tarafından ise; kararın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının eşyalara zarar vermek suretiyle saldırgan davranışlarda bulunması eyleminden sonra evlilik birliğinin devam ettiği, dolayısıyla kadının bu eyleminin erkek tarafından affedildiği veya en azından hoşgörüyle karşılandığı, bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları yanında davalı kadının telefonu bilerek açık bırakarak yüksek faturalar gelmesine sebep olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların yine de eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının oto yıkama ile ilgili işyerinin bulunduğu, düzenli ve sürekli gelirinin olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiştir.