Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21392 K.2018/8601

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, maddi-manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen evlilik birliğinin yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği vakıasına davacı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında dayanmadığı dayanılmayın bu vakıaların kusur olarak yüklenemeyeceği mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer vakıalarına göre de davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının sosyal ekonomik durum araştırmasında çalışmadığı ve ev hanımı olduğunun belirtildiği ancak tanık beyanlarına göre davacı kadının işe girdiği ve asgari ücreti aldığı, erkeğin de asgari ücret ile çalışmaya başladığı bu sebeple gelirlerinin eşit olduğunun anlaşılmaktadır. Davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin (TMK m.175) reddi gerekirken kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.