KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/2260 E., 2017/7774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, davalı kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kadın dava dilekçesinde hiçbir delile dayanmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesine göre ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir.
Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi halinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir. Davacı kadın dava dilekçesinde hiç bir delile dayanmadığına göre mahkemece ön inceleme duruşmasında davacı kadına delillerini ve tanıklarını bildirmesi için süre verilemez ve bu aşamada sunulan deliller toplanarak hüküm kurulamaz.
Buna göre davacı kadının dinlenen tanıklarına ve toplanan delillerine itibar edilemeyeceğinden davacının davasını ispat edemediğinin kabulü gerekir. Bu sebeple davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 3-Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin kusuru ispat edilememiştir. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu husus gözetilmeden davalı erkeğin tam kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/2260, K. 2017/7774, 19 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama