KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/22703 E., 2018/9576 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
203 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemece, davacı erkek tamamen kusurlu kabul edilerek davasının reddine karar verilmiştir. Davalı kadın, dava dilekçesini 16.11.2015 tarihinde tebellüğ etmiş, cevap dilekçesini ise süresinden sonra 07.12.2015 tarihinde vermiştir. Davaya süresi içinde cevap vermemiş olan davalı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkar etmiş sayılır (HMK m. 128) ve diğer tarafın kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri süremez.
Bu durumda davacı erkeğe kusur yüklenmesi mümkün değildir. Davalı kadının ise, boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda her iki taraf da kusursuzdur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi sonuç itibariyle doğru olmakla birlikte, gerekçeye göre davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.
Ancak bu durum yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, kararın ret gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/son).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/22703, K. 2018/9576, 19 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama