Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22758 K.2018/10345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları, yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar (lehe verilmemesi, kadına verilmesi) ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 02.10.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-karşı davacı erkek, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ziyade kusurlu bulunarak tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen düğün gecesi, taraflara takılan ziynetlerin erkeğin annesi ve akrabaları tarafından alınmasına sessiz kaldığına ilişkin hadiseden sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu suretle davacı-karşı davalı kadının bu olayı affetiğinin en azından hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerektiği, kadın tarafından affedilen ya da hoşgörüyle karşılanan olaylarında erkeğe kusur olarak izafe edilemeyeceği,

diğer taraftan erkeğin sadakatsizliğine ilişkin mevcut dosya kapsamına göre ispata yarar bir delil bulunmadığı gibi usulünce kadın tarafından da sadakatsizlik iddiasında bulunulmadığı; bu nedenle bu vakıanın da erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen annesinin davalı-karşı davacı erkeğe hakaret ettiğine ilişkin eyleme dayanak tanık beyanın somutlaştırılamadığı,

sebep ve saikinin olmadığı bu nedenle bu vakıanın da kadına kusur olarak yüklenemeyeceği dikkate alındığında, tüm dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre, davalı-karşı davacı erkeğe şerefsiz, sen nasıl adamsın, adi alçak tarzı hakaretler eden, eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı-karşı davalı kadın ile, ailesinin sözünden çıkmayan, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kalan, abisinin talebi üzerine eşiyle ayrı yaşmaya başlayan ve bu fiili ayrılık döneminde de eşini arayıp sormayarak maddi ve manevi birlik görevlerini ihmal eden davalı-karşı davacı erkek boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, eşit kusurludurlar.

Gerçekleşen bu durum karşında, mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarakta, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi (TMK m. 174/1-2) tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.