Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22909 K.2018/9955

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından tümü yönünden; davacı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda, davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden "Davalı kadının evlenmeden önce başka bir erkekle ilişkisinin olduğu, bu durumu davacıya söylemediği” vakıasının, evlilik öncesine ait olduğu ve bunun ancak evliliğin iptali davasına konu olabileceği, evlilik öncesi olayların boşanma davasına konu edilemeyeceği gibi davalı kadına kusur olarak da yüklenemeyeceği, yine mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenilen “cinsel şiddet uyguladığı” vakıasının ise, tanıklarca duyuma dayalı beyanlar olduğu,

dolayısıyla bu vakıanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı erkek, davalı kadının boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının varlığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacı erkeğin davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.