Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23463 K.2018/9791

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, davalı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda, davacı erkeğin davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Taraflardan ve üçüncü kişilerden anlatılan olaylar sabit kabul edilemez ve hükme esas alınamaz.

Mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen "davacının ayrılık döneminde evlilikte olağan karşılanmayacak şekilde başka bir bayanla ilişkisinin olduğu" vakıası davalı kadından anlatım olup erkeğe kusur olarak yüklenilmesi doğru değildir. O halde, mahkemece kabul edilen ve tarafların gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Eşit kusurlu eş yararına maddi (TMK m.174/1) ve manevi tazminata (TMK m.174/2) hükmedilemez. Somut olayda kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu husus nazara alınmadan kusur durumunun hatalı belirlenmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.