Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23486 K.2018/10027

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, tazminat miktarları, iştirak nafakası miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmolunan tazminat ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen "ailesinin müdahale edip kadının onurunu incitici söz ve davranışlarda bulundukları" vakıası duyuma dayalı olup kanıtlanmadığı, kadına kusur olarak yüklenen "eşini aşağıladığı ve saldırdığı" vakıalarına erkeğin dava dilekçesinde dayanmadığı, usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıanın kadına kusur olarak yüklenemeyeceği;

tarafların kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları yanında ayrıca kadının evlilik birliğinin gerektirdiği görevlerini yerine getirmediği ve annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, gerçekleşen bu kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine,