KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/24261 E., 2018/10973 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkeme gerekçesinde "davacı ihtarlı muhtıra tebliğine rağmen, yatırması gereken harç ve gider avansını yatırmamıştır. Bu durumda davanın HMK 115. madde uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerektiği kabul edilerek" demek suretiyle davanın usulden reddine karar vermiştir.
Davacının adli yardım talebinin reddine dair ve tebliğden itibaren 2 hafta kesin süre içerisinde 29.20 TL başvurma harcı 29.20 TL peşin harç ve 199.00 TL gider avansı toplam 257.40 TL'yi yatırmasının istenmesine, harçların ve gider avansının yatırılmaması halinde HMK'nın 115. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verileceği ihtarını içeren 18.05.2016 tarihli tensip zaptının davacıya 06.06.2016 tebliğ edildiği, davacının tebliğden önce 30.05.2016 tarihinde tüm harç ve masrafları yatırdığı anlaşılmaktadır.
O halde, mahkemece öncelikle dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalının bilinen adresine tebliğ edilerek dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanması, ardından ön inceleme duruşmasına taraflar usulünce davet edilerek ön inceleme duruşmasının yapılması ve sonrasında taraflara tahkikata geçildiği bildirilerek,
gösterildiği takdirde delillerin toplanması ve gerçekleşecek sonuca göre bir karar verilmek üzere: sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafın da davet edilerek ve taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilerek hüküm verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/24261, K. 2018/10973, 15 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama