Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24525 K.2018/10998

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü, ziynet eşyalarının iadesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Ziynet alacağı yönünden temyiz itirazının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davalarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği vakıasına davalı-karşı davacı kadın tarafından dayanılmadığı, dayanılmayan vakıaların diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, ancak davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlarına karşılık, davalı-karşı davacı kadının da eşinin annesini ortak konuttan kovduğu, eşine küçük düşürücü davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında davacı-karşı davalı erkek için de evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen bu olaylar karşısında davacı-karşı davalı erkek dava açmakta haklıdır. O halde, davacı-karşı erkeğin de boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerektiği yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.