Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24569 K.2018/10369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kendi davasında reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşinin hastalığıyla ilgilenmediği" vakıasına davacı-karşı davalı kadının dayanmadığı, bu sebeple kusur belirlemesine esas alınamayacağı, kadının da erkeğe şiddet uyguladığı, davalı erkeğin kulak zarının yırtıldığı bu yüzden mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) hükmedilemez. O halde kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken kabul edilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.