Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2504 K.2017/7827

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istemleri ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, fiili ayrılık döneminde eşi ve çocuğunu arayıp sormadığı ve ihtiyaçlarını gidermediği, bu nedenle boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Erkeğin kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. O halde, mahkemece davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hukmolunması gerekirken, tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.